Hamdık Piştik Elhamdülillah

Hayat çok kısa yapmak istediklerimiz çok.çok şey bildiğimizi sanıp aslında hiçbirşey bilmediğimizi biliriz ama diyemeyiz.O da yalan bu da yalan biraz da sen oyalan demiş Yunus

Mevlana öyle can evinden vurmuş ki herkes için bir cümle,herkes için bir ders var üşenmeyin okuyun lütfen ama hissederek kıyaslayarak ve uygulayarak okuyun

Buyrun o zaman Mevlanaya kulak verin

Sonsuz bir karanligin içinden dogdum.

Isigi gördüm, korktum.

Agladim.

Zamanla isikta yasamayi ögrendim.Karanligi gördüm, korktum.

Gün geldi sonsuz karanlıga ugurladim sevdiklerimi. ..Agladim.

Yasamayi ögrendim.Dogumun, hayatin bitmeye basladigi an oldugunu;aradaki bölümün, ölümden çalinan zamanlar oldugunu

ögrendim.

Zamani ögrendim.Yaristim onunla…Zamanla yarisilmayacagini,zamanla barisilacagini, zamanla ögrendim…

Insani ögrendim..Sonra insanlarin içinde iyiler ve kötüler oldugunu…Sonra da her insanin içindeiyilik ve kötülük bulundugunu ögrendim.

Sevmeyi ögrendim.Sonra güvenmeyi…Sonra da güvenin sevgiden daha kalici oldugunu,sevginin güvenin saglam zemini üzerine kuruldugunu

ögrendim.

Insan tenini ögrendim.Sonra tenin altnda bir ruh bulundugunu. ..Sonra da ruhun aslinda tenin üstünde oldugunu ögrendim.

Evreni ögrendim.Sonra evreni aydinlatmanin yollarini ögrendim.Sonunda evreni aydinlatabilmek için önce çevreni aydinlatabilmek gerektigin ögrendim. Ekmegi ögrendim.Sonra baris için ekmegin bolca üretilmesi gerektigini.Sonra da ekmegi hakça ülesmenin, bolca üretmek kadar

önemli oldugunu ögrendim.Okumayi ögrendim.Kendime yaziyi ögrettim sonra…Ve bir süre sonra yazi, kendimi ögretti bana…

Gitmeyi ögrendim.Sonra dayanamayip dönmeyi…Daha da sonra kendime ragmen gitmeyi…

Dünyaya tek basina meydan okumayi ögrendim genç yasta…Sonra kalabaliklarla birlikte yürümek gerektigi fikrine vardim.Sonra da asil yürüyüsün kalabaliklara karsi olmasi gerektigine aydim.

Düsünmeyi ögrendim.Sonra kaliplar içinde düsünmeyi ögrendim.Sonra saglikli düsünmenin kaliplari yikarak düsünmek

oldugunu ögrendim.

Namusun önemini ögrendim evde…Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk oldugunu;gerçek namusun, günah elinin altindayken, günaha elsürmemek oldugunu ögrendim.

Gerçegi ögrendim bir gün…Ve gerçegin aci oldugunu…Sonra dozunda acinin, yemege oldugu kadar hayata da

lezzet kattigini ögrendim.

Her canlinin ölümü tadacagini, ama sadece bazilarinin

hayati tadacagini ögrendim.

Ben dostlarımı ne kalbimle nede aklımla severim.Olur ya …Kalp durur …Akıl unutur …Ben dostlarımı ruhumla severim.O ne durur, ne de unutur …

PAYLAŞ & TAKİP ET

Pin It

Abone Ol

Yandaki kutucuğa mail adresini gir, Abone ol butonuna bas, tarifler mail adresine gelsin

Mail abonelik hizmeti
FeedBurner aracılığıyla
verilmektedir.

BENZER YAZILAR

Yorumlar

  1. SeViL ( DenizFeneri ) 10 Şubat 2010 at 14:51 Reply

    Çok manadar..
    HAYAT İnsanoğlunu törpülyecek ve zaman içinde şekle gireceğiz..

  2. CAHİDE 10 Şubat 2010 at 20:36 Reply

    Canım benim ,bu sözlerin üstüne söz söylemekten haya ederim…

  3. İnci Yemek 10 Şubat 2010 at 21:02 Reply

    Çok güzel bir yazıydı canım,keyifle okudum :)
    son söz muhteşemdi.. Ben dostlarımı ruhumla severim:)gerçek dostlarının bol olduğu bir ömür dilerim canım..

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir